vragen van kinderen

Tijdens voorleesbeurten op scholen, in bibliotheken en (kinder)boekwinkels worden/werden me vragen gesteld als:

Wie ben jij?
Ik ben Folkert Oldersma, heel lang geleden geboren in Leeuwarden en nu woonachtig in het mooie Drenthe. Daar woon ik samen met mijn vrouw Anneke op de Hondsrug tussen bos en riviertjes in het dorp Annen. Daar heb ik een grote tuin waar wij ondermeer onze eigen groente verbouwen. In de boomgaard voetbal ik graag met mijn kleinzoon.

Waarom schrijf je kinderboeken?
Ik schrijf eigenlijk mijn hele leven al. Dat deed ik vroeger voor televisie, kranten, tijdschriften, toneel en voor scholen schreef ik mee aan methodes en lesprogramma’s. Altijd wilde ik nog een keer verhalen voor kinderen schrijven. Dat leek me ontzettend leuk, maar het kwam er maar niet van. Tot ik een heel zware operatie moest ondergaan. Daarna dacht ik: als ik dit niet overleefd had (en die kans was best groot), had ik nooit gedaan wat ik juist zo graag wilde doen. Dom, dom, dom. Dus terwijl ik herstelde van de operatie ben ik begonnen kinderboeken te schrijven. Op dat moment ontdekte ik dat er twee eekhoorns in de bomen rond onze tuin leefden. Ik zag ze in de bomen op en neer roetsjen, van boom naar boom springen en vlak naast ons huis nootjes verstoppen. Over die schitterende beestjes bedacht ik een verhaal en dat werd mijn eerste kinderboek: ‘Eiki en Oeki moeten betalen’.

Maak jij ook de tekeningen voor je boeken?
Ik wou dat dat waar was. Ik zou heel graag goed kunnen tekenen. In mijn schrijfkamertje hangt een schilderij dat mijn vader heeft gemaakt. Helaas heb ik zijn talent voor tekenen en schilderen niet geërfd. Gelukkig dat anderen bij mijn boeken tekeningen willen maken zoals Marjolein Terwindt voor alle Eiki en Oekiboeken, ‘Suzie vindt uit’ en ‘Het uiltje dat (te) knap is’, Gé Hulzebos voor ‘Schokkend’ en Frodo de Decker voor ‘Werk aan de winkel’ en ‘Voor hete vuren’. O, wat ben ik jaloers op ze..

Hoe schrijf je een boek?
Als ik in de tuin aan het werk ben, als ik wandel, als ik op de bank voor me uitstaar schrijf ik het boek al voor een groot deel. Dat gebeurt veel zonder dat ik een pen vasthoud, zonder dat er een woord op papier verschijnt. Het lijkt dat ik aan het dagdromen ben. En dat ben ik ook: ik droom een boek. Als ik het verhaal in mijn hoofd rond heb, schrijf ik het op.

Wat vind je je leukste boek?
Dat is iedere keer weer een ander boek, want dat is het boek waaraan ik op dat moment werk. Daar ben ik dan zo fanatiek mee bezig dat er geen ruimte in mijn hoofd en hart is voor een ander boek. Ik ga echt van de hoofdpersonen houden en leef met ze mee.

Wat doe je graag?
Een beetje flauw, maar dat is in de eerste plaats: schrijven. Dat doe ik echt ontzettend graag. Als ik schrijf ben ik heel gelukkig. Daarnaast lees ik veel. Ook vind ik het erg leuk om allerlei klusjes rond het huis, vooral in de tuin, uit te voeren. Theater met name toneelstukken, bezoek ik graag en als ik aan het schrijven ben, heb ik altijd muziek opstaan. Ja, muziek is heel belangrijk voor mij.

Heb je ook huisdieren?
We hadden katten, een hond, konijnen en kippen. Helaas zijn ze inmiddels allemaal door ouderdom overleden. Eigenlijk wil ik de twee eekhoorns in onze tuin onze huisdieren noemen. Ik vind wel dat ze bij ons huis horen.

Hoe was jij als kind?
Ik speelde graag buiten en in mijn  jeugd betekende dat dat je ook op straat kon spelen, want er was nog niet zoveel verkeer. Als ik speelde verzon ik er graag verhaaltjes bij. Mijn kar werd een groentekar (in mijn jeugd kwam de groenteboer nog met zijn paard en wagen langs de deuren), de tent in de tuin werd een circustent, met een vlot maakte ik zogenaamd een wereldreis, etc. Ik zie het terug bij mijn oudste kleinzoon. Met hem moet ik ook steeds ‘verhaaltjes spelen’.

Waarom wordt het verhaal in sommige boeken zowel door een meisje als een jongen verteld?
Ik paste dat voor het eerst toe bij Schokkend, een boek over de aardbevingen in Noord-Nederland. Ik liet het verhaal door de hoofdpersonen Sterre en Berend vertellen en ik merkte dat dat het verhaal meer vaart gaf. ik kon onderwerpen, waaronder ook liefde :-), vanuit verschillende oogpunten tonen. ik vond dat het goed werkte en daarom heb ik het ook toegepast bij de serie boeken rond Brit en Boris (Werk aan de winkel, Voor hete vuren, Allen voor een).

Wat heb je allemaal geschreven?
In het verleden schreef ik vooral voor televisie, theater en voor het onderwijs. Jeugdboeken schrijven ben ik sinds 2015 gaan doen. Toen kwamen ‘De superkar van Eiki en Oek’i, ‘Suzie vindt uit’ en ‘Eiki en Oeki moeten betalen’ uit.
Daarna volgden ‘Het uiltje dat (te) knap is’, ‘Eiki en Oeki ruimen op’ en ‘Eiki en Oeki hebben natte pootjes’. Dit zijn allemaal boeken voor kinderen in de leeftijd van ongeveer 4  tot en met 7 jaar. ‘Schokkend’ was het eerste boek voor iets oudere kinderen (8+) en dat werd al snel gevolgd door ‘Werk aan de winkel’, het eerste deel van een serie over Brit en Boris. Over dit duo schreef ik ook ‘Voor hete vuren’ en ‘Allen voor een’. Het boek ‘Dodelijk bericht’ schreef ik voor nog oudere jeugd, de zogenaamde young adults. Ik heb al veel meer geschreven, maar die boeken moeten nog uitkomen.

 

Folkert Oldersma - DE SUPERKAR VAN EIKI EN OEKI    Folkert Oldersma - EIKI EN OEKI MOETEN BETALEN    Folkert Oldersma - SUZIE VINDT UIT (2)   Folkert Oldersma - LEREN ONDERZOEKEN